ทุ่งยางแดงโมเม‬

4

“…บรรยากาศเริ่มเครียดเมื่อญาติผู้ตายสามสี่รายลุกขึ้นตั้งคำถามกับจนท. แม้ว่าจะไม่มากเพราะบางคนร้องไห้จนพูดไม่ค่อยออก แต่คำถามสำคัญที่มาจากมะนาเซก็คือ น้องของเขามีปืนได้อย่างไร เสียงถามภาษามลายูของเขาขาดเป็นห้วงๆ ขณะที่ผู้หญิงหลายคนเริ่มร้องไห้ไปกับคนพูดด้วย…”

การตั้งคำถามต่อเจ้าหน้าที่รัฐด้วยภาษามลายูของมะนาเซ พี่ชายผู้เสียชีวิต เป็นสิ่งหนึ่งที่แสดงออกถึงการไม่มีอำนาจต่อรองใดๆต่อคนเลวอย่างพวกเจ้าหน้าที่เลย คนเหล่านี้เป็นชาวบ้านธรรมดา หลายคนไม่มีความสามารถที่จะได้เล่าเรียนหรือถ้ามีก็ต้องตกอยู่ในโรงเรียนประถมด้อยคุณภาพที่ถูกนโยบายการศึกษาของรัฐบาลเขี่ยออกไปจากสารบบคุณภาพเช่นโรงเรียนในเมือง ทำให้ไม่สามารถสื่อสารภาษาไทยอันเป็นภาษาราชการได้ และยากที่จะพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ ยิ่งรายที่ไม่ฟังชาวบ้านด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่ ชาวมลายูเหล่านี้ได้รับการกดขี่อย่างแนบเนียนจากรัฐมานานนมแล้ว ตั้งแต่ในเรื่องการทำมาหากิน ระบบราชการ และการศึกษา แม้จะมีความพยายามปรับปรุงเรื่องเหล่านี้จากหน่วยงานรัฐบ้าง แต่ก็หาได้มีความจริงใจอยู่ในสรณะแม้แต่น้อย

คนเหล่านี้นะครับ เป็นคนดีและทำงานเล็กๆน้อยๆในชีวิตไม่เคยเบียดเบียนใคร และบางส่วนจากคนเหล่านี้เหมือนกันที่เปลี่ยนมาเป็นผู้ที่เคียดแค้นรัฐบาล ทั้งๆที่ชีวิตที่ผ่านมาเขาไม่เคยรู้จักด้วยซ้ำว่ารัฐบาลนี้มีนายกฯชื่ออะไร ภาพของการแก้ปัญหาแบบลวกๆเช่นที่รัฐบาลกำลังทำอยู่นี้ เมื่อไรถึงจะตระหนักได้สักทีว่ามันไม่ได้เรื่อง ตราบใดที่ยังไม่กลับไปแก้ไขต้นตอของปัญหาที่ จอมพล ป. ปูพรมไว้มานานนั่นเอง

การฆ่าคนแบบนี้ เหมือนมีคนเข้ามาในบ้านคุณแล้วกราดยิงมั่วไปทั่วบ้าน พอคุณกลับมาบ้านปรากฏว่ามีพ่อ มีแม่ นอนจมกองเลือดอยู่ และมีเจ้าหน้าที่รัฐยืนยิ้มถือปืนอยู่ที่ประตูพลางพูดกับคุณว่า “ขอโทษนะครับๆ เอาเงินนี่ไปนะ พวกเราไม่ได้ตั้งใจจริงๆ” แล้วเขาก็ไป และคุณจะไม่มีวันได้เจอคนเหล่านี้อีก โดยเฉพาะในศาล ในเรือนจำ หรือแม้กระทั่งแดนประหาร

เสียงร่ำไห้ การนิ่งเงียบของชาวบ้านบนเก้าอี้ การยอมจำนนต่อรอยยิ้มเสแสร้งและคำพูดที่ท่องมาจากห้องแอร์แล้วว่าจะเหยียวยาอันเนื่องมาจากชีวิตที่ถูกพลัดพรากไปเท่านี้ๆ และเจ้าหน้าที่ที่ถือปืนยืนอยู่รอบๆที่ประชุม ทุกอย่างคือภาพของระบอบแห่งความกลัวที่คนในจังหวัดอื่นของประเทศแห่งนี้ไม่เคยพบเจอหรอก

เจอแล้วจะซึ้งครับ มันทรมานและน่าเจ็บใจมาก

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s