วะเราะซะตุนอัมบิยาอฺ

2

เด่วนี้ ลำพังแค่คำว่า อุลามาอฺ หรือ อุซตาส
ก็เหนื่อยหน่อยที่คนธรรมดาจะหวังพึ่งพิงกันได้
ทั้งในแง่ของ “การประสาทความรู้” และ “การกล้าที่จะพูดความจริง”
พวกเขาค้นคว้าหาความรู้มาอวดภูมิและเพื่อชัยชนะเหนือคู่แข่ง
หมกตัวหลีกหนีการพูดความจริงให้สังคมรับรู้
พวกเขาวิ่งหนีจากการทบทวนและพิพากษาตัวเองก่อนนอน
จนไม่เห็นเจตนาที่ซ่อนเร้นต่อสิ่งที่ตัวเองกำลังหมกมุ่นทำอยู่
แต่ก็นั้นละ พวกเขามีแต่ความรู้แต่ไม่มี “ความเข้าใจ” อะไรเลย

ว่าไปตำแหน่งเดิมของพวกเขาที่ท่านนบีเรียก “วะเราะซะตุนอัมบิยาอฺ”
หรือทายาทของบรรดานบี (ในเรื่องความรู้) นั้น
มันต้องมีอะไรหลายๆอย่างประกอบอยู่ในตัว หนึ่งในนั้นก็คือ “ความสมถะ”
ความสมถะ…ความสมถะ…ความสมถะ

ฉันจึงไม่แปลกใจเลยที่ต้องใช้เวลานาน
กว่าจะพบ “วะเราะซะตุนอัมบิยาอฺ” สักคนหนึ่ง
ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนา…

นี่คืออนุสติที่ต้องนำไปครุ่นคิดและพิจารณาวิถีชีวิตตนเอง
ยิ่งในสมัยนี้ที่คำว่า “นักทำงานศาสนา” ถูกใช้แทนตัวเองง่ายเกินไปหน่อย
ง่ายเกินไปจริงๆ

#ภาพ ต่วนฆูรู นิก อับดุลอะซิซ นิกมัต –ถ่ายหลังบ้าน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s