ทำงานในหมู่บ้านด้วยหัวใจอันเบิกบาน

hj

ทำงานในหมู่บ้านด้วยหัวใจอันเบิกบาน
(ปาฐกถา 14 ปี มูลนิธิโกมลคีมทอง)
เตือนใจ ดีเทศน์ เขียน
สำนักพิมพ์ มูลนิธิโกมลคีมทอง

วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2514 ตอนที่โกมล คีมทอง และรัตนา สกุลไทย เพื่อนรัก บัณทิตเกียรตินิยมอันดับ 2 จากรั้วจุฬาฯ และเพิ่งลาออกจากงานราชการ ถูกยิงตายกลางป่าชนบทที่ทั้งสองในวัยเพียง 25-26 อาสาไปสร้างโรงเรียนและสอนที่นั่นอย่างถาวรนั้น เตือนใจ ดีเทศน์ ยังเรียนอยู่ปี 1 มหาวิทยาลัยเดียวกัน,

ผ่านมา 14 ปี หลังจากวันนั้น เตือนใจ กลายเป็นคนเล็กๆที่เลือกเดินตามรอยพวกเขา ทำงานในหมู่บ้านชนบทของประเทศไทยอย่างแข็งแกร่ง ก็ขึ้นกล่าวปาฐกถา 14 ปี มูลนิธิโกมลคีมทอง (2528)

ในวันที่เพื่อนในรุ่นเดียวกันต่างได้งานได้การในเมืองกรุงและมีหน้ามีตาในสังคม เตือนใจ ซึ่งศรัทธาในวิถีชนบท สีเขียวของป่าไพร และรอยยิ้มของชาวบ้าน ต้องต่อสู้กับตัวเองอย่างหนัก เธอค่อยๆฝึกจิตใจให้เบิกบานกับอุปสรรคทางจิตใจที่พบเจอในทุกครั้งได้รับข่าวคราวการเลื่อนตำแหน่งการงานของเพื่อนๆในเมือง พร้อมกับคำนึงอยู่เสมอว่าการช่วยเหลือชาวบ้านในชนบทที่ถูกสังคมเมืองกลั่นแกล้งนั้น เป็นงานเล็กๆที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งด้วยความคิดความอ่านและหัวใจที่อยู่เหนือวัตถุของครูเตือนใจหรือครูแดงของชาวบ้านนี่เอง ทำให้หนังสือเล่มนี้มีคุณค่าและเหมาะสำหรับหนุ่มสาวผู้เตรียมใจทำงานอาสาในที่ๆไม่มีใครอยากทำ และไม่ได้รับการตอบแทนเป็นวัตถุ ‘ทำงานในหมู่บ้านด้วยหัวใจอันเบิกบาน’  จึงเป็นอนุสติอันยิ่งใหญ่แห่งยุคนี้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s