ฉันและเธอ


ฉันและเธอ
ต่างถูกสอน ให้จับมัน ขึ้นแนบอก
ดูสิ! เหล่าผู้คน ฝั่งโลกสวย
ผู้ไร้เดียงสา ต่อความจริง แห่งตัลมูด

ต่างประณาม หยามเหยียด เราทั้งสอง
สู้ไปเลย ตายให้หมด สองชาติ ผู้ไม่เคยอยู่ด้วยกันได้
อีกคนว่า ฉันมันชั่ว ฆ่าให้หมด ลูกหลาน บินลาเดน
อีกคนว่า ก็มนุษย์ด้วยกัน ทำไม? ให้อยู่ด้วย ไม่ได้หรือ

ฉันและเธอ ต่างเหมือนกัน ใช่ไหมเธอ
ถูกพร่ำสอน ให้จับมัน เข้าห้ำหัน ความรุนแรง
ฉันและเธอ ใช่สิ.. . เหมือนกัน ที่ตรงนี้

แต่เราต่าง เราต่างกัน ใครจารู้
เธอนั้นคือ ผู้รุกราน เข้าบ้านฉัน ขับไล่ฉัน
เธอฉุดแม่ ฆ่าพ่อฉัน เผาบ้านฉัน
และเมื่อกลิ่น ดินปืน จางหายไป
เธอถือปืน บนรถบด แล้วบอกฉัน
“ออกไปอยู่ ที่อื่นเถอะ” เพราะที่นี่
พระเจ้า ได้ทรงสัญญาเเล้ว ว่าจะให้เรา

ดูสิ! ผู้คน ฝั่งโลกสวย
นานเท่าใด หูที่หนวก ตาที่บอด จะหายดี

เธอไม่ใช่ แขกของฉัน โอ้ ยิว!
ลูกหลานของดาวุด สุไลมาน มูซา และอีซา
ศาสนทูต ผู้ทรงเกียรติ ผู้ถูกลูกรัก แทงข้างหลัง

โอ้ ยิว! เธอไม่ใช่ แขกของฉัน
ผู้ที่ฉัน อยากยกชา สัมผัสมือ และเอ่ยชวน
“โปรดเถอะ คืนนี้ พักกับเรา”

เราต่างกัน ฉันรู้ดี เธอรู้ดี
ในวันที่เงียบสงบ นกร้องเพลง ลมพัดเย็นดี
ฉันคือเด็กน้อย ผู้นั่งอบขนมปังกับแม่ รอพ่อกลับบ้าน
แต่เธอคือเด็กน้อย ผู้ถือตัลมูด และคำสั่งจากอดีตกาล
“ฆ่าให้หมด พวกลูกหลาน ของมูฮัมมัด(ศ็อลฯ)”

ฉันและเธอ ไม่เหมือนกัน ต่างรู้ดี
โลกเท่านั้น ที่ยังงี่เงา และเบาปัญญา

— มิงเก

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s