เยือนปูโละปูโย

——–
***บิสมิลลา หิรเราะฮฺมาน นิรเราะฮฺฮีม***

lllโครงการ “สอบเสร็จ ไปปูโละปูโย”lll

สืบเนื่องจากที่วารสารสมิอฺนาฯได้ลงประกาศขอรับบริจาคเงินช่วยเหลือ
พี่น้องผู้ประสบภัยใต้ จากการที่ทหารพรานซึ่งประจำการ ณ หมู่บ้านในตำบลปูโละปูโย ปัตตานี
ได้กราดยิงใส่รถกระบะของชาวบ้านซึ่งทำให้ชาวบ้านผู้บริสุทธ์ 9 คน
ต้องมาสังเวยความสกปรกของเจ้าหน้าที่รัฐ เสียชีวิต 5 คน บาดเจ็บ 4 นั้น

วันนี้ ในวันที่ยังไม่มีการเยียวยาใดๆ
(นอกจากครอบครัวผู้เสียชีวิต แสนบาท และสามหมื่นบาทสำหรับครอบครัวผู้บาดเจ็บ…)
เรื่องราวต่างๆ คำมั่นสัญญาต่อเด็กกำพร้าผู้ที่พ่อจากไป ฯลฯ กำลังเงียบหายไปทีละนิดๆนั้น
ก่อนที่เรื่องราวมันจะถูกปรุงแต่งโดยรัฐ องค์กร หรือคณะกรรมการจอมปลอมทั้งหลายให้เย็นชืดลงจนหายไป ไม่มีการดำเนินคดีใดๆต่อผู้กระทำผิด เช่นเดียวกับเหตุการณ์ตากใบ กรือเซะ ฯลฯ

สมาคมยุวมุสลิมแห่งประเทศไทย,
ชมรมมุสลิม มหาวิทยาลัยสงขลานครินท์ วิทยาเขตหาดใหญ่,
วารสารสมิอฺนา วะอะเฏาะอฺนา
จึงได้จับมือกัน เดินทางไปเยี่ยมเยียนเเละมอบเงินบริจาคจากของพี่น้อง
ทั้งจากประกาศของวารสารสมิอฺนาฯและจากการบริจาคของพี่น้องในวันละหมาดวันศุกร์ที่ ม.อ.

พร้อมกันนี้ พวกเราก็ได้สัมผัสบางอย่างที่บรรยายเป็นข้อเขียนไม่ได้เลย
มันสุดจะทน สุดจะกลั้น กับชีวิตของพี่น้องที่นั่นภายหลังการสูญเสีย…
เราจึงนำภาพมาให้ชมกันพอหอมปากหอมคอครับ

ขออัลลอฮฺทรงตอบแทนพี่น้องจากการงานครั้งนี้…
เงินทุกบาทของพี่น้องนั้น ท่านได้จ่ายเเก่อัลลอฮฺเพื่อซื้อสวนสวรรค์ในวันโลกหน้าเเล้ว อินชาอัลลอฮฺ

——–

“ทุกชีวิตต้องลิ่มรสเเห่งความตาย…ดังนั้น พวกท่านจงรีบเร่งทำความดี” (ส่วนหนึ่งจากโองการจากอัลกุรอาน)

น้องคนนี้มีพี่น้อง 10 คน
นั่งไกวเปลให้หลานตัวเล็ก วันนี้น้องคนนี้ไม่มีพ่อเเล้ว… TT

คนเล็กสุด หลบหลังพี่ชายไม่พอ ต้องไปหลบมุมด้วย…
น้องเข้าใจมั้ยไม่รู้ ว่าวันนี้พ่อ ทำไมยังไม่กลับมา

คำว่าปู่ยังไม่ทันรู้จักเลย…ทหารพรานชุดดำก็พรากปู่จากไปเสียเเล้ว

เธอจงโตขึ้น เป็นคนดีของสังคม อย่าเป็นเช่นหมู่ชนที่ฆ่าพ่อเธอ…

นั้งคุยกันม้าย…

ทำไมมนุษย์ถึงต้องฆ่ากัน?

เจ้าบ้าน (บ้านแบฮะ) เลี้ยงครับ อร่อยมาก อิ่มท้องอิ่มใจ…

คุณยายทั้งสองอยู่มานาน เห็นความเลวร้ายของคนบางคนมามากเหลือ ขออัลลอฮฺทรงคุ้มครองท่านทั้งสองครับ (ยิ้มเขินตาลอดเลยน่ะ)

เงินไม่มากแต่ให้ด้วยความจริงใจ ไม่เหมือนเงินเจ็ดล้าน(ที่บอกจะให้)ให้ด้วยความจำใจ เพราะไปฆ่าคนบริสุทธ์ ฆ่าคนดี…

ชีวิตมนุษย์ไม่ใช่ผักปลา มีความรัก ความทรงจำ มีลูกให้กลับไปหา ไปกอด ไปให้นั่งตัก…ต่อให้ชดใช้ล้านๆบาท ก็ไม่พอหรอกจำไว้ เหล่าคนชั่วเอย

แบยา คนขับรถในวันเกิดเหตุครับ ใจดีมากคนนี้

ซ้าย บังอับดุลอะซีซ(จากองค์กร ยมท.) บังอัดนาน ลูกแบยา และน้องขวาสุด ลูกของแบฮะ เหยื่อทหารพรานที่อายุมากที่สุด 77 ปี

หมู่บ้านวันนี้เงียบมาก…ตั้งแต่วันเสียงปืนแตกนั้น

แบอัดนาน เล่าทุกช็อต ทุกฉากในค่ำคืนนั้น (แกบอกว่าทหารปิดถนนทุกทางที่จะไปที่เกิดเหตุได้ เพราะชาวบ้านต้องการไปช่วย แต่กลับสวนกลับด้วยการยิงปืนขึ้นฟ้านับจำนวนนัดไม่ถ้วน จึงต้องถอยเข้าบ้านไป)

กว่าจะเข้าไปที่เกิดเหตุได้ ก็ 3 ชม.ผ่านไป
นานพอที่จะยัดปืนเข้าไปในรถ…

ครอบครัวนี้ ลูก 10 คนครับ พ่อจากไปเเล้วในค่ำคืนนั้น
(ใครจะดูแล จะมีที่เรียนไหม…
เอาลูกนายพล ลูกนักการเมือง มาเที่ยวดูแถวนี้บ้างก็ดีนะ)

โต๊ะอิมามที่หมู่บ้าน ซึ่งลูกของท่าน วัย 17 ปี เป็นหนึ่งในเหยื่อทหารพรานคลั่งเหล่านั้น

ลูกแบอัดนาน น่ารักมากเลย… >_<

บ้านแบฮะ คนนั่งข้างแบยาในรถที่เกิดเหตุ
แบฮะแก่สุดในรถ หลังถูกยิงคนแรก แกบอกว่า “ถูกเเล้ว…เราถูกยิงเเล้ว” T T

เหมือนจะบอกให้คนอื่นรีบหนี…

บังชิด ผู้ใหญ่ใจดีจาก ยมท. กับ พี่น้องที่ ม.อ.

บ้านแบฮะ เลี้ยงข้าวพวกเรา 22 คน!
ม๊ะที่ทำกับข้าวที่ครัวก็ใจดี น่ารักทีเดียว

ซึ้งโลดวัยรุ่น

2 thoughts on “เยือนปูโละปูโย

  1. ชีวิตมนุษย์ไม่ใช่ผักปลา มีความรัก ความทรงจำ มีลูกให้กลับไปหา ไปกอด ไปให้นั่งตัก…ต่อให้ชดใช้ล้านๆบาท ก็ไม่พอหรอกจำไว้ เหล่าคนชั่วเอย

  2. Pingback: ระลึกถึง “ค่ำคืนแห่งปูโละปูโย” | วารสารสมิอฺนา วะอะเฏาะอฺนา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s