เสียงของชายฉกรรจ์

ผมตื่นขึ้นมาตี 5 หลังจากที่นอนไปได้สักประมาณ 4 ชั่วโมง มันถือว่าน้อยกว่าปกติมาก เพราะอยู่ในช่วงสอบ ตามความเป็นจริงแล้ว เวลาอิกอมัตยังเหลืออีก 30 นาที ผมลุกขึ้นมาเพื่อที่จะเข้าห้องนํ้าทำความสะอาดร่างกาย พร้อมกับตั้งใจไว้ว่าจะละหมาดสุนัตก่อนศุบหิ เพราะมันมีคุณค่ามากกว่าโลกนี้และเนื้อในของมัน ระหว่างที่เดินไปห้องนํ้า ผมเห็นบางสิ่งบางอย่างผ่านร่องเปิดของประตูห้องๆหนึ่ง(มันคือห้อง TV) เสมือนเพื่อนสนิทที่คุ้นเคยกันมานาน ผมถูกเก้าอี้ตัวนั้นร่ายมนต์ดำเข้าใส่ เดินเข้าไปในห้อง วางร่างกายอันเหนื่อยล้าจากการอ่านหนังสือ แล้วก็หลับไปพร้อมกับความมืดภายในห้อง เสียงอิกอมัตจากกล่องเสียงของชายฉกรรจ์คนหนึ่งดังกึกก้องกังวานไปทั่ว ผมรู้ทันทีว่าผมพลาดโอกาสสำคัญของวันนี้ไปแล้ว

ภารกิจแรกที่ต้องทำในตอนเช้าของวันนี้คือการอ่านหนังสือในรายวิชาสุดท้ายที่ต้องสอบ เดิมที..ผมเป็นคนชอบใช้ชีวิตกลางแจ้ง แต่กลับต้องมาใช้ชีวิตในห้องเรียน ห้องสมุด เป็นปัญญาชนคนอ่านหนังสือ อ่านไปได้สักพัก สักครึ่งชั่วโมง ความไม่เข้าใจก็เริ่มคืบคลานเข้ามา ความเครียดเข้ามาโจมตีความรู้สึก จู่ ๆก็มียุงตัวหนึ่งบินมาดูดเลือดที่แขน มันใช้เวลาดูดนานพอควร จนทำให้ท้องของมันดูคล้ายกับหญิงที่อุ้มท้อง 9 เดือน มันช่างโลภจริงๆ หากเพียงมันดูดครั้งละน้อย ก็คงบินหนีไปได้อย่างสบาย มันบินแล้วก็หยุด-บินแล้วก็หยุด ด้วยความที่มันโลภและตามนัฟสู… ผมจึงบีบมันให้ตายซะ

ขอเปิดเฟซบุคสักหน่อย เผื่อมีเพื่อนๆ เด็กเรียนมาโพสต์แนวข้อสอบกัน ในโลกออนไลน์ใบนี้คงเป็นที่แห่งเดียวที่มนุษย์ไอทีสามารถเป็นอะไรก็ได้ตามที่เขาต้องการ เป็นเศาะลาหุดดีนผู้ปลดปล่อยเยรูซาเล็ม เป็นอัลดุลลอฮฺ อัซซาม ผู้มอบอิสรภาพแก่พี่น้องอัฟกานิสสถานจากกำมือของสหภาพโซเวียต หรือจะเป็นทนายสมชาย ผู้ไขกุญแจประตูห้องขังแก่พี่น้อง 3 จังหวัดผู้บริสุทธิ์ หลังจากกด ชัตดาวน์ หน้าจอคอมพิวเตอร์ดับไป ใบหน้าของตัวเองสะท้อนออกมาจากหน้าจอที่ดำสนิท มันบอกผมว่ายังไม่ได้ปลดปล่อยตัวเองจากกิเลสที่ครอบงำจิตใจ

หลังจากสอบเสร็จ ทุกคนต่างไปทำกิจกรรมที่ได้วาดฝันเอาไว้ จากจุดนี้ ทำให้บางคนมองว่าเราเป็นปัญญาชนเพราะดูจากมหาวิทยาลัยและคณะที่เรียน แต่บางคนก็มองว่าจนปัญญาเพราะดูจากกิจกรรมยามว่างที่เราทำ

ผมเองรีบพาเบ็ดขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปยังแม่นํ้าเพื่อเสาะเเสวงหาปลาที่มิได้มีความหมายถึงแค่ความเก่งกล้าสามารถ เพราะคนตกปลารู้ดีว่าสิ่งที่ได้รับมันมีมากกว่าปลาหรือความตื่นเต้นตอนปลาติดเบ็ด มันคือการสร้างสรรค์ของอัลลอฮฺที่ให้เราได้อยู่กับต้นไม้ สายลม ท้องฟ้า แดดกล้า ไอเย็นของนํ้า ล้วนแล้วแต่มีเสน่ห์ของมันเอง นํ้าในลำห้วยกำลังอยู่ในระดับลึกของช่วงต้นฤดูฝน กระแสนํ้าขุ่นข้นราวกับทะเลโคลนเดือดพล่าน ตลอดแนวลำห้วยมีพุ่มไม้ที่ปรากฏให้เห็นกระจัดกระจาย ที่ฝั่งตรงข้าม ตัวเหี้ยขนาดใหญ่ตัวหนึ่งถูกพัดพาอัดติดกับกิ่งไม้ ผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่ตามแรงกระชากของสายนํ้า จะปีนขึ้นก็ไม่ไหว จะปล่อยตัวให้ลอยไปตามสายนํ้าเชี่ยวก็ทำไม่ได้ ดูเป็นภาพที่น่าเวทนาไม่น้อย มันเป็นตัวเหี้ยที่โตเต็มที่ และคงผ่านอะไรมามากก่อนที่จะถูกกระแสนํ้าตรึงไว้

คืนนี้ผมนอนเร็วเป็นพิเศษ ให้ร่างกายได้พักผ่อนอย่างเต็มที่หลังจากที่อดหลับอดนอนมาหลายวัน พร้อมกับตั้งใจไว้ว่าจะละหมาดสุนัตก่อนศุบหิ เพราะมันมีคุณค่ามากกว่าโลกนี้และเนื้อในของมัน เสียงอิกอมัตจากกล่องเสียงของชายฉกรรจ์คนหนึ่งดังกึกก้องกังวานไปทั่ว ผมรู้โดยทันทีว่าผมพลาดโอกาสสำคัญของวันนี้ไปอีกแล้ว

เขียน:แชแว
ตีพิมพ์ครั้งแรก:วารสาร สมิอฺนา วาอตออฺนา เล่ม08

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s