ไกล…แสนไกล

ไกล…แสนไกล

นักเดินทางหลายคนจึงท้อ ร้องไห้

และหมดความพยายาม บางคนถึงกับเปลี่ยนเส้นทาง…

แต่นักเดินทางตัวจริงนั้น เขายังต่อสู้ในหนทางนี้เสมอ

แม้จะไกลแสนไกล …แม้จะมองไม่เห็น

แต่ด้วยปลายทางนั้น…มีความหวานชื่น

และความอิ่มเอมรออยู่

และด้วยสัญญาที่ถูกรับรองไว้นั้น ชัดเจนยิ่งนัก!!

ฉันเองกาลังหมดแรง…หยุดอยู่ตรงนี้

ฝุ่นที่ฟุ้งตลบอยู่ข้างหน้า ยังคงอบอวน…

บ่งบอกว่านักเดินทางกลุ่มใหญ่เพิ่งเคลื่อนขบวน

ผ่านไปไม่นานนัก

อย่าทิ้งฉันไว้เพียงลาพังตรงนี้เลย…

ได้โปรดช่วยเหลือ…ฉันหวังจะร่วมเดินทาง

ไปกับพวกท่านเสมอ…

หมู่ชนคนแปลกหน้า..ผู้เป็นที่รัก…

Far….so far away.

some traveller have been dejected, cried and finally gave up.

some insolubility change his way.

but a real traveller always keep try out in this way.

Eventhough it seem so far….and can not see by eyes.

they believe in destination ,

happiness have been prepare to reward them.

and a confirm promise is so clearly.

I feel exhausted and have stop here for a rest.

dust spreading in the air for a while.

telling that a procession of travelers recently move here.

Do not leave me alone….

please give me a hand… I hope to go along with you.

Ghorobah …beloved strangers of Allah.

>> destinationana

(สมิอฺนาฯ 04)

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s