Editorial เล่ม 07

كَفَى بِنَ فْسِكَ الْيَ وْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا ﴾ ﴿

พอเพียงแก่ตัวเจ้าแล้ววันนี้ที่จะเป็นผู้ชาระบัญชีของตัวเจ้าเอง

(อัล-อิสรออ์ 17:14)

ขึ้นชื่อว่าจิตใจของมนุษย์แล้วไซร้ มันย่อมเปลี่ยนแปลงได้ทุกช่วงขณะตราบที่ชีวิตยังคงดาเนินอยู่ และบ่อยครั้งที่มันมักจะเอนเอียงไปหาความชั่วร้าย และหากเราปล่อยมันให้เป็นไปเช่นนั้น แน่นอน…ความขาดทุนย่อมบังเกิดขึ้นกับเราอย่างเลี่ยงไม่ได้ ! …และเราทั้งหลายก็ต่างรับรู้กันอยู่เต็มอกว่าผลตอบแทนของมันคือ…ไฟที่ลุกโชติช่วง ไฟที่ความร้อนของมันนั้นมากกว่าไฟปกติถึง 70 เท่า !

ฉะนั้น จึงนับเป็นสิ่งจาเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการย้อนกลับไปมองทุกมุมของชีวิตว่าตนได้กระทาอะไรลงไปบ้างในแต่ละวัน หากพบว่าเป็นสิ่งที่ดีก็ควรที่จะดารงไว้และทาให้มันดีขึ้นเรื่อย ๆ และสิ่งไหนที่ตรวจพบว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่ดี ก็สมควรที่จะแก้ไขหากว่ายังมีเวลา และสมควรอย่างยิ่งที่จะละทิ้งมันไป ไม่กลับไปกระทามันอีก

ยิ่งได้ตรวจสอบตัวเองก็จะทาให้เราได้เห็นความผิดพลาดของตน ก่อให้เกิดความนอบน้อมต่ออัรเราะหฺมาน หัวใจก็จะระลึกได้ว่า ทั้ง ๆ ที่เราเผอเรอ บกพร่อง และหลงลืม แต่ความโปรดปรานจากพระองค์ก็ยังคงมีเข้ามา ส่งผลให้ก้อนเนื้อก้อนหนึ่งที่เต้นตุบ ๆ อยู่ในอกของบ่าวผู้ซึ่งไม่มีอะไรเลยเช่นเรายังคงมีแรงเต้นต่อไป แล้วมันสมควรหรือ ที่เราจะใช้ความโปรดปรานเหล่านั้นเพื่อการทรยศต่อพระองค์ ?

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s